ga naar de hoofdinhoud

Jeroen Blaauw: ‘Een cao moet richting geven, niet alles tot achter de komma voorschrijven’

Goede cao-afspraken ontstaan niet alleen aan de onderhandelingstafel, maar moeten ook werken in de dagelijkse praktijk. Daarom brengt Jeroen Blaauw, HR-manager bij het Hoogheemraadschap van Rijnland, de ervaringen en aandachtspunten van HR rechtstreeks in bij de werkgeversdelegatie.

Jeroen Blaauw

Jeroen Blaauw, lid kerngroep van het Strategisch HR-platform.


Sinds april 2022 werkt Jeroen als HR-manager bij het Hoogheemraadschap van Rijnland. Daarvoor was hij onder meer directeur operations bij een digitaal marketingbedrijf. De overstap naar een waterschap was een bewuste keuze: hij wilde terug naar het HR-vak én werken voor een organisatie met maatschappelijke impact. 


Bij Rijnland herkende hij bovendien een manier van werken die hem aanspreekt. Vertrouwen in medewerkers en leidinggevenden staat er voorop, in plaats van controle. Vanuit HR helpt hij deze visie verder te vertalen naar onder meer de gesprekscyclus en de rol van leidinggevenden.


‘De waarden van de organisatie staan dicht bij mij als persoon. Er is veel ruimte en zorg voor medewerkers en vertrouwen staat voorop.’


Ook letterlijk staat hij dicht bij zijn werk. Jeroen woont in Lisse, midden in het werkgebied van Rijnland, en fietst bijna dagelijks de vijftien kilometer naar het hoofdkantoor in Leiden.
 

De praktijk aan de cao-tafel

Naast zijn werk bij Rijnland is Jeroen actief in de kerngroep van het Strategisch HR-platform. Vanuit die rol neemt hij deel aan de werkgeversdelegatie voor de cao-onderhandelingen. Zijn belangrijkste bijdrage is het verbinden van de cao-tafel met de HR-praktijk: wat betekenen voorstellen voor medewerkers, leidinggevenden, HR-afdelingen en de uitvoerbaarheid binnen organisaties?


Want een afspraak kan op papier aantrekkelijk klinken, maar in de uitvoering ingewikkeld blijken. Organisaties moeten soms nog maanden, of zelfs langer, werken om een nieuwe regeling of nieuw instrument goed in te voeren. Door de uitvoerbaarheid eerder te bespreken, kunnen zulke problemen zoveel mogelijk worden voorkomen.


‘Mijn rol is om af en toe een vlag op te steken: dit klinkt mooi, maar weet dat de praktijk weerbarstig kan zijn.’


Dat betekent niet dat iedere regeling al aan de cao-tafel volledig moet worden uitgewerkt. Juist een paritaire werkgroep kan helpen om een onderwerp eerst goed te onderzoeken. Werkgevers en vakbonden kunnen daarin, ondersteund door bijvoorbeeld HR-professionals, salarisadviseurs, fiscalisten en andere inhoudsdeskundigen, een onderwerp zorgvuldig onderzoeken en tot een onderbouwd advies komen. Daarna kunnen de onderhandelaars een afgewogen besluit nemen.
 

Kaders die lokaal werkbaar blijven

Volgens Jeroen moet een cao duidelijke richting geven, maar tegelijkertijd ruimte laten voor plaatselijke verschillen. Een mobiliteitsregeling kan in een dichtbevolkt stedelijk gebied bijvoorbeeld heel anders uitpakken dan in een dunbevolkte regio. Het is daarom belangrijk om niet iedere regeling centraal tot in detail vast te leggen.


Ook bij individuele budgetten en vitaliteitsregelingen kan een opeenstapeling van regels en uitzonderingen het oorspronkelijke doel uit beeld laten raken. De cao zou volgens hem vooral duidelijk kunnen maken wat met een regeling wordt beoogd. Organisaties kunnen vervolgens, binnen die kaders, bepalen hoe zij daar passend invulling aan geven.


‘Geef vanuit de cao richting, maar schrijf niet alles tot achter de komma voor.’


Meer dan een optelsom van arbeidsvoorwaarden

Jeroen geeft aan dat de cao niet alleen een verzameling afspraken over salaris, verlof en andere arbeidsvoorwaarden is. De cao kan juist ook een strategisch HR-instrument zijn waarmee de sector laat zien wat voor werkgever zij wil zijn.


Dat is extra belangrijk door de krapte op de arbeidsmarkt en ontwikkelingen rond digitalisering en AI. Met een gezamenlijke visie op aantrekkelijk werkgeverschap, beloning en ontwikkeling kan de sector zich sterker positioneren. Een cao met een langere looptijd biedt bovendien ruimte om tijdens die looptijd verder te werken aan zulke strategische onderwerpen.


‘De cao moet meer zijn dan een optelsom van arbeidsvoorwaarden. Zij kan de basis leggen voor wat wij als sector willen zijn en uitstralen.’
 

De inbreng van iedere HR-professional telt

Jeroen roept HR-collega’s binnen de waterschappen en gelieerde organisaties op om actief mee te denken. Wie in de dagelijkse praktijk tegen onduidelijkheden of uitvoeringsproblemen aanloopt, beschikt over waardevolle informatie. Juist de optelsom van die ervaringen helpt de kerngroep om goede signalen bij de cao-onderhandelaars neer te leggen.


Een belangrijke route voor die inbreng loopt via het Strategisch HR-platform, waar ook leden van de kerngroep aanwezig zijn. Op die manier kunnen praktijkervaringen, nieuwe ontwikkelingen en strategische vragen hun weg vinden naar de cao-tafel.


‘Denk niet te snel: wie zit er op mijn mening te wachten? Juist al die ervaringen samen helpen bepalen hoe de cao zich ontwikkelt.’